Hieronder vind u onze Ivoorkust WK- pagina .
Inwoneraantal: 19.000.000
Hoofdstad: Yamoussoukro
Deelnames (incl. WK 2006): 1
Kampioen: 0
Coach: Henri Michel
Ivoorkust
Net als Senegal en China bij Korea/Japan 2002 en daarvoor Jamaica bij Frankrijk '98, zijn de ‘Olifanten' van Ivoorkust één van de belangrijkste nieuwkomers bij het WK van 2006 in Duitsland, waar ze hun kansen gaan beproeven op het hoogste niveau.
Na de loting voor de kwalificatie had niemand veel hoop voor de Ivorianen, want de tegenstanders in de groep waren niemand minder dan Kameroen, Egypte, Soedan, Libië en Benin. Afgezet tegen de vijf deelnames van Kameroen en de twee deelnames van Egypte aan een WK, stelde de eindoverwinning van Ivoorkust bij de African Cup of Nations in Senegal in 1992 weinig voor. De Ivorianen waren er zelfs niet in geslaagd om zich te plaatsen voor de laatste Nations Cup in Tunesië.
De underdogs hadden desondanks een vliegende start met vier overwinningen en slechts één nederlaag in de eerst vijf wedstrijden, met als hoogtepunt de 2-1 overwinning op Egypte in Cairo. De aanloop naar dit cruciale duel werd bedorven door de dood van de assistent coach Mama Ouattara, die instortte tijdens een training. De rouwende selectie beloofde om zich te kwalificeren voor het WK als eerbetoon aan hun overleden trainer.
De ‘Olifanten' gingen als leider van Groep 3 de tweede helft van de kwalificatie in en zette met een goede 3-0 overwinning Benin opzij. Ze haperden enigszins in hun volgende partij met niet meer dan een 0-0 gelijkspel tegen Libië in Tripoli. Kameroen, dat een deukje had opgelopen, won vijf wedstrijden op rij en wist de achterstand op Ivoorkust bijna in te halen voor de cruciale ontmoeting tussen Kameroen en Ivoorkust in Abidjan.
De wedstrijd kreeg als snel de naam ‘finale van de groep' mee, met Ivoorkust als favoriet om de tweestrijd te winnen. Zelfs een gelijkspel was voor Ivoorkust genoeg geweest, maar de ‘Ontembare Leeuwen' wonnen met 3-2 en namen de leiding in de poule over met nog één wedstrijd te gaan. De ‘Olifanten' hadden het lot niet langer in eigen hand en weinig mensen hadden nog hoop dat Kameroen een steekje zou laten vallen.
Alle hoop was vervlogen tot het ‘wonder van Omdurman', waar Ivoorkust een 3-1 overwinning behaalde in de uitwedstrijd tegen Soedan, liet Kameroen twee punten liggen met een gelijkspel tegen Egypte in Yaounde. De ‘goddelijke kwalificatie', zoals de Ivorianen het noemen, was in de zak.
Ivoorkust heeft de historische kwalificatie voor Duitsland 2006 te danken aan een buitengewone generatie voetballer, waarvan de meeste afkomstig zijn van de voetbalschool van Jean-Marc Guillou even buiten Abidjan. Aruna Dindane, Kolo Toure, Didier Zokora, Arthur Boka, Blaise Kouassi en Barry Copa hebben allemaal hun ‘diploma' gehaald aan de voetbalschool en vormen de kern van het elftal.
Neem daarbij het scorend vermogen van Chealsea-speler Didier Drogba (negen doelpunten in de kwalificatie) en het is duidelijk waarom de ‘Olifanten' zo succesvol zijn. De winnersmentaliteit van de spits is overgeslagen op zijn collega's en heeft hem gemaakt tot de onbetwiste leider van het nationale elftal.
De samenwerking tussen Drogba en Dindane was de meest vruchtbare in de Afrikaanse kwalificatie en was de sleutel tot het Ivoriaanse succes. De aanvaller van het Franse Lens schoot zes keer raak en verzorgde verschillende assists. Ook de bijdrages van Bonaventure Kalou en het centrale verdedigingsdue Toure en Cyrille Domoraud moeten niet worden onderschat. Jean Jacques Tizie, de doelman, was een andere speler die boven zichzelf uitsteeg. De coach van dit elftal is de Fransman Henri Michel, die al drie andere teams naar een WK heeft geleid (Frankrijk, Kameroen en Tunesië). Hij kreeg veel kritiek vanwege zijn selectieprocedure van de spelers, maar hij hield voet bij stuk. Zijn tegenstanders moesten uiteindelijk ruiterlijk toegeven dat hij gelijk heeft gehad
|